پادکست

دیدم چی بهتر از اینکه توی هفت سالگی شروع این پادکست برم سراغ دغدغه اصلی‌ای که باعث شد این پادکست رو بسازم، یعنی کتابخوانی.

از اینجا بشنوید:

از اینجا بشنوید:

حالا باید چیکار کرد؟ کاری برای انجام دادن نیست، نه سر کاری هست، نه حقوق سرماهی، نه ترفیعی نه تنبیهی، نه آرمانی، نه علمی، حتی اخلاق هم بی معناست، همه چیز بی معناست، وقتی آخرین فرد روی زمین باشی دیگه چه اهمیتی داره که زمین دور خورشید بچرخه یا خورشید دور زمین؟ چه اهمیتی داره که درمانی برای سرطان پیدا بشه یا نه؟ چه اهمیتی داره که پول داشته باشی یا نه؟ چه اهمیتی داره که آدم خوبی باشی یا نه؟ تنها چیزی که اهمیت داره اینه که آیا باید زنده موند یا خود را کشت؟ یا همون جمله معروف آلبر کامو که گفته بود: تنها یک پرسشِ فلسفی به‌راستی جدی وجود دارد و آن خودکشی است. تصمیم در این‌باره که زندگی ارزش زیستن دارد یا نه بسته به پاسخی است که به این پرسش بنیادین فلسفی داده می‌شود. مابقی مسائل … در درجۀ دوم اهمیت قرار دارند؛ ابتدا باید به این پرسش پاسخ گفت.

داستان مرتد دومین داستان از مجموعه داستان تبعید و سلطنت نوشته آلبر کاموست، داستانی که به زعم خیلی از منتقدان یکی از پیچیده‌ترین داستان‌های این مجموعه هم هست. داستان با پریشان‌گویی‌هایی راوی شروع میشه، از خلال جملات ابتدایی داستان دستگیرمون میشه که زبان راوی بریده شده و اون با دزدیدن تفنگی قدیمی در کوه‌های مشرف به شهری به اسم شهر نمک منتظره تا کشیش جدید برای تبلیغ کاتولیک برسه تا بکشدش.

نسخه صوتی را اینجا بشنوید

هرودوت در کتاب تواریخش جلسه‌ای رو شرح میده که در اون هفت نفر از بزرگان پارس که یکی‌شون داریوش بزرگ بود درباره شکل حکومت صحبت می‌کنن. این جلسه بعد از کشتن بردیای دروغین برگزار شده و خیلی‌ها در صحت وجود چنین جلسه‌ای شک دارن، برای ما مهم نیست که این جلسه واقعا در ایران برگزار شده یا نه، اونچیزی که برای مهمه اینه که وقتی هرودوت تاریخش رو می‌نوشته یعنی حدود 425 قبل از میلاد این مسائل درباره نوع حکومت مطرح بودن.

نسخه صوتی ده قسمت اول

نسخه صوتی

در درون هر نسل یه سری ارتباطات ویژه هست که فارغ از مشترکات کلی آدم‌ها فقط اون نسل رو به هم پیوند میده و تحت تاثیر می‌گذاره کسایی که همسن هستند و در دوره‌ای خاص دنیا اومدن مثل ما که متولدین دهه شصت هستیم. ما خاطراتی داریم که مختص خود ماست، نسل ما تجربه‌اش کرده و اگه تو جمعی باشیم که یکی از ما هم اونجا باشه می‌تونیم پل بزنیم به گذشته، گذشته‌ای که کلی اشتراکات ما رو بهم پیوند داده.