معرفی کتاب

همه ما باید این کتاب رو بخونیم چون درباره چیزیه که می‌خوایم داشته باشیمش اما مدام مثل ماهی از دستمون لیز می‌خوره و در میره منظورم آزادیه، ما از مشروطه به این طرف برای آزادی مبارزه کردیم اما موفق نشدیم، چون ما معمولاً آزادی رو مثل یه رویای دور می‌بینیم اما اسنایدر میاد و آزادی رو برامون ملموس میکنه، نمیاد شعار بده نمیاد تعریفای پیچیده کنه. میاره‌اش وسط زندگی روزمره. می‌پرسه: تو همین الان، تو همین تصمیم‌های کوچیک، چقدر آزادی؟ وقتی سکوت می‌کنی، وقتی خودت رو قانع می‌کنی «بی‌خیال»، وقتی می‌گی «به من چه»، همونجاست که آزادی رو از دست میدی و واگذارش می‌کنی.

لینک خرید کتاب: نسخه فیزیکی

نسخه صوتی را اینجا بشنوید:

🔹آنچه که ما از خود به یاد می‌آوریم تا چه اندازه با واقعیت همخوانی دارد؟ آیا ما آن چیزی هستیم که به یاد می‌آوریم یا در نگاه دیگران نسخه متفاوتی از ما وجود دارد؟

🔹چقدر امکان دارد که ما نسخه بهتری از خودمان در ذهن داشته باشیم؟ به قول بارنز «عمر هر چه بیشتر طول بکشد، از تعداد نزدیکانی که می‌توانند روایت ما را زیر سوال ببرند کم می‌شود، از تعداد کسانی که می‌توانند تذکر بدهند که این زندگی، زندگی ما نیست و فقط و فقط قصه ای است که ما دربارۀ زندگی خود سر هم کرده ایم و به دیگران و بیش از همه به خود گفته ایم.»

🔹وقتی این روند تا به انتها ادامه پیدا کند و کسی نباشد که به ما حقه‌های حافظه‌امان را گوشزد کند آیا در پایان خود را معصوم و دیگران را گناهکار نمی‌بینیم؟

🔹درک یک پایان رمانی است درباره این چیزها، درباره اینکه چطور خود را فریب می‌دهیم و چطور گذشته را جوری به خاطر می‌آوریم که در آن کمترین اشتباه را مرتکب شدیم.

از اینجا بشنوید:

بعد از پیروزی انقلاب دو مشکل بزرگ ذهن انقلابیون را به خود مشغول کرده بود باید قوانین جدیدی نوشته می‌شدند، قوانینی که ضمانت می‌کرد حقوقی که توسط رژیم پیشین نقض شده بودند دیگر نقض نشوند.این قوانین باید به مدت طولانی مورد وثوق و اطمینان مردم باشند یعنی مبنایی داشته باشند که فقط به درد  نسل فعلی نخورند بلکه برای نسل‌های آینده هم مورد استفاده باشند.  مشکل اینجا بود که این قوانین مشروعیت و مرجعیت خود را از کجا باید می‌گرفتند؟ و از اینجا بود که دو مسئله مشروعیت و مرجعیت قانون ذهن انقلابیون را به خود مشغول کرد.