فلسفه

ریشه کلمه مونارشی از کلمه یونانی مونارکیس اومده که خودش ترکیبیه از دو کلمه مونوس و آرکو، مونوس کلمه‌ای مذکره و به معنای به تنهایی یا یک نفره و آرکو هم به معنای حکومت کردنه که در مجموع میشه حکومت یک نفره که این یک نفر مرد بوده. درسته که این کلمه مذکره اما در تاریخ زن‌هایی هم بودن که سلطنت کردن پس سلطنت محدود به مردها نیست. مونارشی یا سلطنت به احتمال زیاد تکامل نقش‌هایی مثل رئیس قبیله یا خان سالار بوده و احتمالا قدمتش به قبل از تاریخ برمی‌گرده یعنی زمانی که هنوز خط اختراع نشده بوده و جالب اینجاست که گویا در هیچ دوره‌ای از تاریخ نبوده که یه جایی با سیستم پادشاهی اداره نشه و هنوزم که هنوزه این سیستم حکومتی البته با اصلاحات و تغییرات زیاد در جهان وجود داره.

نسخه صوتی ده قسمت اول

ایسو در زبان یونانی یعنی برابری و ترکیبات ایسو دار هر کدام به یه شکلی از برابری اشاره دارن، ایسونومی رو میشه برابری سیاسی دونست یعنی حاکمان به قید قرعه انتخاب میشن. ایسیگوریا بیشتر از اینکه اجتماعی باشه فردی است یعنی همه افراد با هم برابرند و باید فرصت‌های برابر برای بهبود زندگی خودشون داشته باشن و ایسوکراتیا هم جلوی قدرت گرفتن یک فرد رو میگیره و به جاش روی قدرت عموم تکیه داره. دموکراسی می‌تونسته ایسونومیک باشه یا ایسیگوریا یا ایسوکراتیا.

نسخه صوتی ده قسمت اول

زندگی‌ای که ارزش زیستن دارد کتابی است دربارۀ کامو، اما زندگینامه به معنای معمول آن نیست، نویسنده سعی کرده در این کتاب، تفکرات و اندیشه‌های کامو را بر بستر زندگی و تجربیات کامو فهم کند فلذا مباحثی را طرح می‌کند که از بسیاری جهات جدیدند.

این کتاب رو می‌تونید با ترجمه خودم (محمدرضا عشوری)، از سایت نشر ققنوس و کتابفروش‌ها تهیه کنید. ممنون که تو این سال‌ها کنارم بودین و انگیزه‌ای شدین برای این کار.

لینک خرید اینترنتی کتاب:

 زندگی ای که ارزش زیستن دارد از سایت نشر ققنوس

نسخه صوتی

ما واسه چی زندگی می‌کنیم؟ هدفمون از زندگی چیه یا ما از زندگی چی می‌خوایم؟ مگه نه اینه که برای اکثر ماها زندگی خلاصه شده در معدود اتفاقای خوب بین کلی اتفاق بد؟ مگه نه اینه که زندگی‌هامون پر از تکرار و تکرار و روزمرگیه؟ پس چی باعث میشه به این زندگی ادامه بدیم؟ اصلا زندگی می‌کنیم که چی بشه؟

نسخه صوتی

وقتی نیچه مرگ خدا را اعلام کرد، منظورش فقط مرگ خدای مسیحی نبود، بلکه منظورش نفی هرگونه مطلق‌اندیشی و آرمان‌گرایی‌ای بود که بالاتر از زندگی قرار گرفته بودند، آرمان‌ها و مطلق‌هایی که به نام دین، علم و اخلاق بر فراز زندگی بشر برافراشته شده و زندگی را از معنایی‌ در خود تهی کرده بودند. به اعتقاد نیچه مسیحیت، علم و اخلاق؛ که سه دستاورد بزرگ بشریت در طول تاریخ هستند، ریشه در آرمان‌گرایی افلاطونی دارند. این‌ها آرمان‌های متافیزیکی‌اند که به زعم نیچه، زندگی را به تباهی کشانده‌اند. یا به عبارت دیگر بر طبق آرمان‌گرایی افلاطونی تنها در صورتی زندگی معنادار است که یا در خدمت دین باشد یا در خدمت اخلاق یا علم. در واقع آرمان‌گرایی صرفاً در آرمان‌هایی دنبال معنا می‌گردد که خارج از زندگی و برتر از زندگی باشند.

فعالیت تفکر به اندازه خود زندگی بی وقفه و مکرره و این سوال که آیا تفکر معنایی داره مثل پرسش از معنای زندگی، معمای بی‌جوابیه.