قسمت بیست و نهم: قدرت بیقدرتان
نظام پساتوتالیتر در حقیقت یکی از صورتهای شکست انسان مدرن در مسلط شدن به اوضاع خودش است. در حقیقت ما نه با پادآرمانشهر”1984″طرفیم و نه با “دنیای قشنگ نو”، بلکه در طیفی از 1984 تا دنیای قشنگ نو گرفتاریم و این ضرورت مبارزه را بیشتر میکند
قسمت بیست و یکم: افسوس نمیخوریم
اگه به عکسای ماهوارهای که از شبِ زمین گرفته شدن دقت کنین، بین کرهجنوبی و چین که تو شب روشن و درخشانن، یه تاریکی و سیاهیِ مطلق وجود داره به اسم کرهشمالی. بعد از دههی نود با قطع کمکهای شوروی و چین شبهای تاریک کرهشمالی شروع شد، پیرمردا و پیرزنای کرهشمالی، روزهایی رو به خاطر دارن که از برق و غذای بیشتری نسبت به پسرعموهاشون تو کرهجنوبی بهرهمند بودن ولی امروزه این روند برعکس شده و این به حس حقارتشون بیشتر دامن میزنه.
قسمت نوزدهم: نیایش چرنوبیل
این حادثه برای بلاروس کوچیک با جمعیت 10 میلیون نفری فاجعهای ملی بود. خود بلاروسیها اصلا نیروگاه اتمی نداشتن. بلاروس مثل گذشته کشوریه متکی به کشاورزی با جمعیتی که عمدهشون ساکن روستاها هستن. تو سالهای جنگ جهانی دوم، فاشیستهای آلمانی، تو بلاروس 619 روستا رو همراه با ساکنانش به کل نابود کردند. بلاروس، بعد از حادثه چرنوبیل، 485 روستا و آبادی رو از دست داد: از این تعداد 70 روستا برای همیشه در زمین مدفون شدند.
قسمت شانزدهم: مسئله دستهای آلوده
آیا رهبرای سیاسی برای رسیدن به خیری بزرگ یا اجتناب از فجایع برای جامعهشون باید اصول اخلاقی رو زیر پا بگذارن؟ این سئوال مسئلهای رو مطرح میکنه که به مسئله دستهای آلوده معروفه، این مسئلهای ایدهای رو مطرح میکنه که به موجب اون عمل سیاسی درست گاهی در تعارض با اصول اخلاقی قرار میگیره.
قسمت پانزدهم: جستارهایی درباره تئوری توطئه در ایران
نتیجه باور به این دیدگاهها این است که باورمندان به توهم توطئه تحولات سیاسی را دارای اصالت نمیدانند و به جای ریشهیابی و تجزیه و تحلیل مسائل اجتماعی به دنبال عوامل پشت پرده میگردند.