نقد کتاب

اولین سوالی که باید از طرفداران دیکتاتور خوب پرسید اینه که از کجا میشه مطمئن بود که این فردی که داریم همه چیزمون رو میسپاریم بهش و تمامی اختیاراتمون رو به اون واگذار می‌کنیم واقعا خوبه و قراره جامعه رو پیشرفت بده؟ اگه همه چیز رو ازمون گرفت و هیچی بهمون نداد چی؟ چیکار می‌تونیم بکنیم؟

نسخه صوتی ده قسمت اول

در این ویدیو به پرسش‌هایی که از من درباره خودم، پادکست و یوتیوب پرسیدید جواب دادم، اگر پرسش دیگه‌ای دارید که در پرسش‌ها نبود لطفا پایین همین ویدیو از من بپرسید.

🔹چرا فلسفه سیاسی باید در یونان باستان متولد میشد؟
🔹در این تکه از جغرافیایی زمین چه خبر بود که تاثیراتش تا به امروز باقی است
🔹و هنوز که هنوز است ما حول همان مفاهیم و مسائل بحث می‌کنیم که برای یونانیان 2500 سال پیش مطرح بوده‌اند؟

نسخه صوتی ده قسمت اول

در قسمت چهارم از سری ویدیوهای فلسفه سیاسی بحثم رو درباره مونارشی یا پادشاهی ادامه دادم، چون می‌خوایم یواش یواش وارد فلسفه افلاطون بشیم و افلاطون یکی از مهمترین فیلسوفایی است که مدافع سلطنت یا سیستم حکومتی فیلسوف شاه بوده باید اول از همه به سلطنت یا مونارشی می‌پرداختیم و بعد سراغ سایر شکل‌های حکومتی بریم.

نسخه صوتی ده قسمت اول

از اینجا بشنوید:

بعد از پیروزی انقلاب دو مشکل بزرگ ذهن انقلابیون را به خود مشغول کرده بود باید قوانین جدیدی نوشته می‌شدند، قوانینی که ضمانت می‌کرد حقوقی که توسط رژیم پیشین نقض شده بودند دیگر نقض نشوند.این قوانین باید به مدت طولانی مورد وثوق و اطمینان مردم باشند یعنی مبنایی داشته باشند که فقط به درد  نسل فعلی نخورند بلکه برای نسل‌های آینده هم مورد استفاده باشند.  مشکل اینجا بود که این قوانین مشروعیت و مرجعیت خود را از کجا باید می‌گرفتند؟ و از اینجا بود که دو مسئله مشروعیت و مرجعیت قانون ذهن انقلابیون را به خود مشغول کرد.

احتمالاً این جمله معروف را شنیده باشید که انسان‌های تهی‌دست چیزی برای از دست دادن ندارند، جز زنجیرهایشان. اما این اندیشه تا قبل از انقلاب فرانسه شناخته شده نبود. به زعم آرنت پیروزی انقلاب در آمریکا و شکست آن در فرانسه بخاطر وجود سیه‌روزی و فقدانی بود که بجز آمریکا در بقیه نقاط دنیا وجود داشت. جفرسون دو سال قبل از انقلاب فرانسه در مورد مردم فرانسه گفته بود: «از بیست میلیون مردم… نوزده میلیونشان از بدبخترین افراد در سراسر ایالات متحد بدبختر و از لحاظ کلیۀ شرایط زندگی انسانی، نفرین شده‌ترند.» (ص 92-93) جفرسون حتی از اقلیتی که در فقر و بدبختی زندگی نمی‌کردند هم انتظاری نداشت چون سیه‌روزی در نظر او فقط فقر نبود بلکه فساد هم بود و جفرسون این اقلیت مرفه غرق در فساد را سیه‌روز می‌دانست چون امکانی برای آزاداندیشی ندارند.