اپیزود چهل و سوم: داستایفسکی، ققنوس زیر خاکستر
دومین ویژه نامه پادکست اختصاص دارد به بررسی زندگی، آثار و تفکرات فیودور داستایفسکی نویسنده بزرگ روس.
اپیزود چهل و دوم: داستایفسکی، تولد یک نابغه
دومین ویژه نامه پادکست اختصاص دارد به بررسی زندگی، آثار و تفکرات فیودور داستایوفسکی نویسنده بزرگ روس
اپیزود سی و چهارم: فقط روزهایی که می نویسم
در انقلاب صنعتی که کوچکترین علائم تمارض، تهدیدی آشکار برای نظام کاپیتالیستی به شمار میرفت، تعبیر تنبلی به عنوان یک گناه سکولار بیشترین قوت را پیدا کرد. کسی که کار نمیکرد، تولیدی نداشت و کسی که تولیدی نداشت انگل بود.
اپیزود سی و یکم: مرشد و مارگاریتا
بولگاکف راه نجات جامعه بشری رو در عشق میبینه، ولند جز مرشد و مارگاریتا که عشق، پیونده دهنده اونهاست به هیچ کس رحم نمیکنه. عشق باعث میشه مارگاریتا با شیطان پیمان ببنده چون تنها راه رسیدن دوباره به معشوق رو در این پیمان میدونه و آگاهانه دست به انتخاب میزنه و در نهایت هم این عشق مارگاریتاست که مرشد رو نجات میده. همچون عشق گریتچن Gretchen به فاوست.
قسمت بیست و هشتم: این هم مثالی دیگر
والاس هم مثل کامو قهرمانش رو با ملال و روزمرگی مواجه میکنه، هیچ چیز به اندازه ملال و روزمرگی قدرت اینو نداره که ما رو با پوچی مواجه کنه. اتفاقی نیست که رمان ناتمام والاس درباره کساییه با زندگی کارمندی، چون هیچ چیزی به اندازهی کارمندی آبزورد، بیهدف، تکراری و ملال آور نیست.
قسمت بیست و ششم: کامو از سیزیف تا مرگ
در این قسمت از پادکست که بخش دوم از اولین قسمت ویژه پادکسته، درباره زندگی و آثار آلبر کامو میشنوید.
قسمت بیست و پنجم: کامو از تولد تا بیگانه
در این قسمت از پادکست که بخش اول از اولین قسمت ویژه پادکسته، درباره زندگی و آثار آلبر کامو میشنوید.
قسمت چهاردهم: دینو بوتزاتی
در این قسمت از پادکست، چهار داستان از دینو بوتزاتی نویسنده شهیر ایتالیایی میخونیم. داستانی درباره پسر پادشاه که تصمیم میگیره قلمرو پادشاهی پدرش رو کشف کنه اما بعد از گذشت سالها هیچ امیدی به اتمام این سفر نداره، داستان مردی زندانی که فقط یکبار فرصت سخنرانی برای مردم رو داره و اگه مردم حرفاش رو بپذیرن آزاد میشه، داستان کلمه ممنوع که در شهری که نمادی از پذیرشه و آرزوی نهایی همه دیکتاتورها کلمهای ممنوع میشه و داستان روزنامهنگاری که نویسنده موفقی میشه اما در نامهای به رییسش اعتراف میکنه که نوشتهها کار خودش نبوده و کسی اینارو مینوشته. فضای داستانهای بوتزاتی از طنزی تلخ و گزنده نیرو میگیره و تخیلی واقعگرایانه درش حاکمه.
اپیزود دوم: چرا ادبیات؟
ادبیات، عشق و تمنا و رابطهی جنسی را عرصهای برای آفرینش هنری کرده است، در غیابِ ادبیات، اروتیسم وجود نداشت، عشق و لذت و سرخوشی بیمایه میشد و از ظرافت و ژرفا و آن گرمی و شوری که حاصل خیالپردازیِ ادبی است بیبهره میماند.